Sakinim Sakinsin Sakiniz

Köyceğiz’de başta belediye camiası olmak üzere arada gündeme gelen bir konu var ki gerçekte ne anlattığı anlaşıldığından beri içimizde bir heyecan yarattı. Orijinal ismi Cittaslow olarak geçen ve sakin şehir diye bilinen kavram tam Köyceğiz’e göre olabilir. Çünkü sakin şehirlerin kendine göre bir ruhu oluyor açıkçası, kaybolmamış dokusu oluyor, yaşam telaş içinde yaşanmıyor bu şehirlerde, galiba hayatın tadı daha çok çıkıyor. Çarşıda esnaf sohbetleri sürüyor, yollarda arabadan çok bisikletler görülüyor, evler ve insanlar bağların bahçelerin içinde yaşıyorlar. Konunun burasında hemen portakal çiçeklerimizin kokusunu hatırlıyoruz. Bu atmosferin en büyük kısmını ise şüphesiz gölümüz oluşturuyor. Göl kıyısı yürüyüşleri bizim sakinliğimizin ayrılmaz parçası.

Evet, sakin şehir olabiliriz dendiği için geçen hafta içinde Kulak Mesire Yeri’nde belediyenin düzenlediği bir çalıştay bile yapıldı. Akademisyenler, ilgilenen Köyceğiz’liler, resmi ve yerel yetkililer katıldı. Böylece Cittaslow başvuru süreci başladı ve devam ediyor. Sonucu merakla bekliyoruz. Ama Cittaslow Birliği’nden ne yanıt gelirse gelsin biz gene “Göle Bakma Durağı” olarak yaşamayı sürdüreceğiz, değişmeye hiç niyetimiz yok. Biz sakiniz ruhunu benimsedik bir kere. Sakin şehir kavramı turizmin gelişmesine engel oluyor düşüncesi ise konunun bambaşka bir yönü. Turizmin gelişmesi sadece kalabalık veya hareketlenme ile olmaz ki, gelen bizim ruhumuzu hissetmeye gelsin. Adnan VAROL.

KALEM VE KADRAJ yazısı ilk önce Dalaman Gazetesi üzerinde ortaya çıktı.

KALEM VE KADRAJ

Aşı Koyu Yolunda Bir Kurbağacık Vardı

Dalaman ile Sarıgerme arasındaki Aşı Koyu’na geçtiğimiz hafta bir yürüyüş düzenleyen Köyceğiz Yürüyüş Grubu dinlenmek üzere yol üstündeki bir çeşme başında durdu. Gruptakiler arasında bulunan fotoğraf meraklısı Adnan Varol burada değişik bir olaya şahit oldu.

Çeşmenin içindeki birikintide vıraklayarak keyif çatan kurbağalar vardı. Aynı zamanda su içmeye gelen arıların da ziyaret yeriydi bu birikinti. Derken arılardan biri su içmeye çalışırken çırpınmaya başladı, boğuluyordu. Adnan Varol bir dal parçası bulup ona uzatmaya hazırlanırken dipten gelen bir kurbağa kuyruğunu titreterek geldi, arıyı başının üstüne aldı ve kenara çıkardı. Bu küçük dayanışma orada bitmedi. Fotoğraf makinesini hazırlayıp bekleyen fotoğrafçı olayı yakından takip etti. Arı küçük başından küçük bir hortum uzattı, kurbağa dostunun üzerinde kalan damlacıklardan suyunu da içti. Kurbağa o sırada hiç kıpırdamadı. Fotoğrafçı için o anı yakalamak boynunun borcuydu, yakaladı da. Sonra arıcık uçtu gitti, bu arada arkadaşına bir öpücük de vermiş olabilir, fotoğrafçı artık orasını göremedi.

Sonrasında düşündü, bu zamanda kim kime bir bardak su veriyordu? Yemyeşil ağaçlar vardı, masmavi gök vardı, biraz ilerde cennet gibi Aşı Koyu vardı, bahar gelmişti, hava şeker şerbetti, bir kurbağacık bir arıcığı kurtarıyordu ama insanlık birbirinin  gözünü oyuyordu.

Fotoğraflamaktan başka elden ne geliyordu?

Adnan Varol

Fotoğrafçı

KALEM VE KADRAJ yazısı ilk önce Dalaman Gazetesi üzerinde ortaya çıktı.