Dalaman Belediyesi tarafından bu yıl 3’üncüsü düzenlenen ve ilçenin kültürel ve sosyal yaşamına önemli bir katkı sağlayan Dalaman Kitap Günleri başladı.

Muğla Büyükşehir Belediyesi’nin destekleri ile Dalaman Belediye Başkanı Sezer Durmuş’un önderliğinde bu yıl 3’üncüsü düzenlenen Dalaman Kitap Günleri, Cumhuriyet Meydanı’nda yoğun bir katılımla kapılarını edebiyat ve sanatseverlere açtı. Muğla Büyükşehir Belediyesi müzik ekibinin sahne performansıyla başlayan kitap günleri protokol konuşmalarıyla devam etti.

Programın açılış konuşmasını Dalaman Belediye Başkanı Sezer Durmuş yaptı. Durmuş; “Dalaman’ı bir kültür ve sanat şehri yapmak hayaliyle, üç yıl önce çıktığımız bu yolda çok emek verdik. Her geçen yıl daha da büyüyen Kitap Günleri, Dalaman’ın kültürle, sanatla, edebiyatla anılmasının en büyük göstergesidir.

Göreve geldiğimiz ilk günden bu yana tek hedefimiz ‘Mutlu Dalaman’ oldu. Bir yandan ilçemizin ihtiyaç duyduğu yatırım ve hizmetleri hayata geçirirken, bir yandan da Dalaman’ı kültürün, sanatın ve festivallerin şehri yapmak için çalıştık. Göreve gelirken söz verdik: ‘12 ay, 12 etkinlik’ dedik, bugüne kadar tam 23 kültür ve sanat etkinliğini halkımızla buluşturduk. Bu da gösteriyor ki Dalaman; yaşayan, üreten, nefes alan bir şehir haline geldi.

Bugün burada Dalaman Belediyesi olarak düzenlediğimiz 3. Kitap Günlerini başlatmanın haklı gururunu yaşıyoruz. Okumak, konuşmak, paylaşmak için 22–30 Ağustos tarihleri arasında; ülkemizin birbirinden değerli yazarlarını, şairlerini ve sanatçılarını ağırlayacağız. Hep birlikte edebiyatın ve sanatın tadını çıkaracağız. Bir şehir kitapla, sanatla ve kültürle güzelleşir. Dalaman’ı da bu değerlerle geleceğe taşımak için var gücümüzle çalışmaya devam edeceğiz” dedi.

Konuşmaların ardından protokol üyeleriyle stantları gezen Başkan Durmuş, stantta yer alan kitapları inceledi. Program Kitap Günleri’nin onur konuğu olan yazar Ahmet Ümit’in söyleşisiyle devam etti. Söyleşinin ardından sevilen yazar, kitaplarını okurları için imzaladı. Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) Grup Başkanvekili Ali Mahir Başarır da söyleşide vatandaşlarla bir araya gelip, ülke gündemine dair konuşma gerçekleştirdi. Program Haluk Çetin ve Pelin Batu’nun şiir ve müzik dinletisiyle devam etti.

DALAMAN 3. KİTAP GÜNLERİ BAŞLADI yazısı ilk önce Dalaman Gazetesi üzerinde ortaya çıktı.

Doğa bize değil biz doğaya uyum sağlamak zorundayız. Yağmur yağdığında bir şemsiye açıp korunmaya çalışan, şiddetini arttırırsa sığınmak zorunda olan, delirmiş bir denizden uzak duran ve kendine göre doğru bir zamanda olan bir depremden korunamayan yine biziz. Biz onun değişen her halini kabul etmek ve onunla yaşamayı öğrenmek zorundayız yoksa hayatta kalmak mümkün değil. Önlemler almak, kendimizi korumak ve en azından öfkesi geçene kadar beklemek gerekir. Bazen çok acımasız olabilen doğa, bazen de bize cenneti sunan doğa ile aynı değil mi? Biz doğayı değiştiremeyeceğimizi bildiğimizden, hayatta kalabilmek için onu olduğu gibi kabul edip, bazı zamanlardaki öfkesine rağmen onunla yaşamanın yollarını bulmadık mı? Onunla savaşmak yerine onunla yaşamayı öğrendik boyun eğdik ve kabullendik. Böylece kendi kendimize tek taraflı bir kabul ediş başladı. Soyları tüketip insanları yok eden, denizleri yarıp, dağları yerle bir edebilen bir güce karşı insanoğlu ne kadar da acizdir.Oysa doğa gibi eşsiz ve özel bir şey daha var, o da kendinizsiniz. Bizim de kendi doğamız var. Benim olduğu gibi diğer tüm insanların da.
Doğa nasıl kendine özel bir şeyse ve yaşamanın yolu onu olduğu gibi kabul etmekse, insan doğasını da olduğu gibi kabul etmek gerekmez mi? Diğer insanların doğasının bize zarar vermemesi adına, gerçek doğa için yaptığımız gibi davranmak bir çözüm olabilir mi? Hayatınızdaki insanlara bir bakın. Bazen kahkahalar atıyor, bazen kavga ediyoruz. Bazen esip gürlüyor,  bazen sessiz kalıyor, bazen cevap veriyor, bazen de deliriyoruz. Ne olursa olsun öfkesi kabaranlara karşı kendinizi koruyun, tıpkı doğaya yaptığınız gibi sakinleşmesini, öfkesinin geçmesini bekleyin. Sakin zamanların da doyasıya tadını çıkarın. Huzur hep sizinle olsun. Kendi doğanızı sevin ve herkesin de bir doğası olduğunu kabul ederek yaşayın. Olanı olduğu gibi kabul etmek hayatınızı kolaylaştıracaktır buna inanın.Sevgilerimle.

İNSANIN DOĞASI yazısı ilk önce Dalaman Gazetesi üzerinde ortaya çıktı.

HAYATIN KOKUSU

Benim kendimi en rahat hissettiğim, en mutlu olduğum zamanlar “güvende olduğumu” hissettiğim zamanlardır. Güveni nerede buluyorsam orada olmak istiyorum. Kendi kendime olduğumda kesinlikle güvende hissediyorum -ne de olsa en güvendiğim insan yine kendimimdir-.  Ama özellikle evimde, evimin kokusunu içime çekebildiğimde kendimi güvende ve iyi hissettiğimi itiraf etmeliyim.

Nereye gidersem gideyim eve döndüğümde son derece rahatlamış hissediyorum. Gün içinde ne yaparsam yapayım, nereye gitmiş olursam olayım sonunda eve dönmenin keyfi bambaşka. Bazen yoğun iş seyahatleri, bazen gezi amaçlı yolculuklar yapsam da yani amaç ne olursa olsun, geri dönüş yolu bana hep daha kısa gelmiştir. Giderken yolculuk nasıl geçecek, her şey yolunda gidecek mi, verimli bir seyahat olacak mı, kaza bela yaşamadan tamamlanacak mı ve daha pek çok bilinmez bana endişe yüklüyor sanırım. Ama her şey bitip de eve dönüşe geçtiğimde o kadar rahatlamış ve yüklerden kurtulmuş hissediyorum ki. Öyle hissediyorum çünkü döneceğim yer belli.

Hayata renk katan değişik aktiviteler var elbette ama evdeki rutinin bile beni rahatlatması inanılmaz güzel. Kendini ait hissettiğin yer evin, adeta mabedin. Kendi konfor sınırında yaşayabildiğin, kapının ardında istediğini yapabildiğin en özel yer. Hele bir de evde sizi koşulsuzca seven, size sarıldıklarında kokusunu içine çekebildiğiniz canlarınız varsa tadından yenmez.

Her yerin, her evin  ve hatta her şeyin kendine has bir kokusu var bence. O koku, o kadar tanıdık ki yıllarca gitmeseniz bile bir gün içeri girdiğinizde hissedersiniz o kokuyu. Annemin evinin kokusu hala burnumda mesela. Hatta teyzemin ya da dayımın evi, hepsi başka kokar bende. Koku hafızası kesinlikle çok özel bir şey. Bazen anılarınızda geçmişi düşünürken, bulunduğunuz yerin kokusu bile gelir aklınıza, adeta o anı yeniden yaşarsınız. Ya da sizde anısı olan bir kokuyu duyduğunuzda düşüncenizin adeta oraya, o olaya ya da o kişiye ışınlandığı, o anları size hatırlattığı olmaz mı hiç?

Anıların kokusu olur mu demeyin, olur, vallahi olur. Bazen kokuları hafızamıza depolar, unuttuk sanırız. Ama kokular öyle güzel saklanmışlardır ki, anılarınızı bir anda çıkarıp getiriverirler aklınıza, hatta o kadar canlıdır ki “sanki ben bu anı daha önce yaşamıştım” bile diyebilirsiniz. Haydi, çağırın güzel anılarınızı! Bırakın gelsinler, emin olun tüm anılar kokusuyla beraber saklanmıştır. O yüzden her anınızı, kokusunu içinize çeke çeke yaşayıp, biriktirin.

Bir an gelir denizin kokusu, bir çiçeğin kokusu, bir parfüm kokusu, pastaneden yayılan çöreklerin kokusu, kahve kokusu ve daha binlercesi size güzel anılar sunabilir. Hayatın kokusunu içinize çekin. İçinize çektiğiniz kokuların size hep güzel anılar getirmesini diliyorum. Hayatınız da, kokusu da güzel olsun.

Sevgilerimle,

“HAYATIN KOKUSU” yazısı ilk önce Dalaman Gazetesi üzerinde ortaya çıktı.

Mahallede sokaklarda oyunlar oynayarak büyüyen bir nesildik biz. Çelik çomak, seksek, saklambaç, kuka, lastik, yakar top, istop ve daha bilmem kaç farklı oyun bilirdik. Daha küçüklerimiz yere serilmiş bir paspas üzerinde kurulmuş hayali evlerinde evcilik oynardı ve kibrit kutularından tabaklar yapar, minik taşlardan kurabiyeler ikram ederdi birbirlerine. Plastik mutfak seti olanlarımız ise çok şanslıydı. Oyuncak bebekler çeşit çeşit giydirilir, birbirine benzeseler bile kimi gelin kimi yeni doğan olurdu. Susayınca annemiz bizi eve alır da bir daha çıkarmaz diye eve gitmeyip, mahallenin çeşmesine ağzımızı dayayıp kana kana su içerdik. Hafta sonları okul bahçesinde top oynamak da ayrı bir zevkti. Büyükşehir trafiğinden uzak, güvenli ve rahat olurdu çünkü. Pastanelerin de en popüler zamanıydı bence, özellikle haftada bir gün alabildiğim Alman pastasının tadı hala damaklarımda. Haberleşme insan gücüne dayanırdı çoğu zaman, mesela “akşam müsaitseniz annemler size oturmaya gelecekler” demek için telefon değil ailenin çocukları kullanılırdı. Bırakın cep telefonunu ev telefonu bile yoktu ki çoğumuzun evinde. Siyah beyaz televizyondan renkli televizyona geçince renkleri görebilmek için kapanışa dek otururduk hafta sonları. Bütün bunlar bizim için yeni şeylerdi ve heyecanımızı diri tutardı. Gazoz içmek lükstü, bisküviler paylaşılır paylaştıkça daha bir tatlı olurdu.

Şimdi ise sanal bir dünyaya hapsolmuş pek çok genç var. İsteseler bile çıkamıyorlar çünkü sanal ortam kesinlikle bağımlılık yapan bir şey. Oyunlar sanalda, yemekler sanalda, çiçekler, tarlalar bile sanalda büyütülüp biçiliyor. Oturdukları yerden yeni dünyalar kuranlar mı ararsınız yoksa hayali canavarları kesip karakterlerini geliştirenler mi? Umarım bir gün gerçek dünyada yaşamak zorunda kaldıklarında mutsuz olmazlar. Tek temennim budur.

GEÇMİŞ GELECEK yazısı ilk önce Dalaman Gazetesi üzerinde ortaya çıktı.

Almanya’da Frankfurt şehrinde “Senkenberg” Müzesi ve Enstitüsü vardır. Bu Enstitü’de çalışan Prof. Dr. LELEK ile tanışmıştık. Burada misafir öğretim üyesi olarak 1 ay kalmış ve faaliyetlerini izlemiştim. Prof. Lelek Yugoslav kökenlidir ama Alman vatandaşı olmuştu. Senkenberg Müzesi halka açık , içinde eski çağlarda yaşamış hayvanların fosillerini ve iskeletlerinin bulunduğu bir özelliğe sahip. İstenildiği zaman burayı gezip, izahat alabilirsiniz. Frankfurt halkı hafta sonlarında müzeyi ziyaret eder.
Prof. Lelek’le sıkça Ren nehrine gider nehrin hidrobiyolojik yapısını tartışırdık. Ren büyük bir nehir olup İsviçre içlerinden geçer, Almanya’da Frankfurt’a varır. Nehirde tekneler dolaşır, etrafında her çeşit hizmet veren kafeler, restoranlar mevcuttur. Nehre akışı olan küçük derelerde alabalıklar yaşar, bunların incelenmesini Enstitü üstlenmişti. Nehirde birkaç noktada balıkçı kooperatifi mevcuttu. Zaman zaman Prof. Lelek’le balıkçı kooperatiflerini görmeye giderdik. Ren nehrinde bulunan balıklar tamamen yörenin yerli balık türleridir. Çok kaliteli değildirler. Burada kiralama yapan kişilerin balık havuzları mevcut, avladıkları balıkları canlı şekilde işletmelerine taşır , havuzlara bırakırlar, canlı olarak satarlar. Ölmüş olanları domuzlara yem yaparlardı. Avcılık tamamen kontrollü idi. Henüz yumurta bırakmamış küçük balıklar avlanmazdı. Bir defasında balık avlayan Alman aileye rastladık. Aile kiracı idi, kendi balık havuzları olan bir çiftliğin sahibi idiler. Nehir, yaklaşık 1.5 metre derinlikte, boy çizmelerini giymiş Alman kadın suyun içinde, kocası teknede, kadının topladığı balık dolu ağları tekneye alıyor, adam ağlardan balıkları çıkarıp canlı olarak su dolu varillere bırakıyordu. İşleri bitince canlı balıklar çiftliye götürülüyor ve buradan satılıyordu. Arasıra bir kişi yardım için alıyoruz dediler.
Bu anımı niçin yazıyorum: Alman ailenin para kazanmak için hanım erkek demeden nasıl bir çaba içine girdiklerini anlatmak içindi.
PROF. LELEK KARADENİZ YÖRESİNDE BİR PROJE YÜRÜTMÜŞTÜ, BUNU BANA VERDİ VE YÖREYİ ÇOK METETTİ
Avrupa Birliğinin desteği ile 1986 yılında Karadeniz ‘de yürütülen projenin sonuçlarını içeren raporu Prof. Lelek bana verdi. Ben, o zamana kadar Doğu Karadeniz bölgesinde bulunan balık türleri ve dereler üzerinde fazla bilgi sahibi değildim. Su Ürünleri Genel Müdürlüğü’nde bulunduğum 1970’li yıllarda birkaç defa teftiş amacı ile gelmiştim. Yöreyi detaylı bilmiyordum. Yürütülen projeyi inceledim ve baktım ki çok detaylı bir inceleme yapmış Almanlar. Rize’den sonra Çamlıhemşin’i ve buradaki akarsuları , Fırtına deresini, doğanın güzelliğini ve burada yaşayan dere alabalıklarını anlata anlata bitiremiyordu. Akarsuların debilerini, hidrobiyolojik özelliklerini ölçmüş ve değerlendirmişler. Ayrıca , yörenin doğa güzelliklerini met ederek , böylesine bir potansiyele dünyanın çok az yerinde rastlanacağına işaret etmişler.
Bu raporu okuduktan sonra Doğu Karadeniz’i iyice tanımak istedim. Birkaç defa bu yöreye geziler yaptım. Gerçekten övülmeye değer doğa güzelliklerini burada bir arada görebilirsiniz. Bir defasında 90 kadar şelale saydık ve bu suların varlığı buraya çok özel bir katkı sağlıyordu. Prof. Lelek’ de aslında bu güzelliklerden bahsediyordu.
NE YAZIK Kİ BU GÜZELLİKLERİ BOZUYOR TURİZME KAZANDIRAMIYORUZ
Bir tur gezisinde Orta Avrupa’da Çekoslovakya’da dolaşırken Prag’da “KARLO- VORİ” denilen küçük bir köye gittik. Burada termal sular var, etraf ormanlık bir yerdi. İnanın Doğu Karadeniz yaylalarının yanında hiç kalırdı. Burayı yılda 10 milyondan fazla turist ziyaret edermiş.
Kısaca şunu söylemek isterim: Ülkemizin değerini bilmiyor, doğal güzelliklerini yok etmeye çalışırken, turizme elverişli durumdan uzaklaştırıyoruz. Yok altın çıkaracağız , taş çıkaracağız diye bu güzellikleri yok etmeye devam ediyoruz. Yörenin insanları karşı koysa da değişen bir şey olmuyor. Son yıllarda yanlış ve hatalı yapılaşmalar ile küçük derelerin üzerine hidroelektrik santralleri yapımına başlandı . Yöre halkı buna direniyor. Bu ilginç doğa parçasının bozulmasına izin vermemeliyiz. Almanların yaptığı Karadeniz’i tanıtma projesini , tüm Avrupa izliyor. Dünyanın çok az yerinde böylesine bir manzara bulunur. Bunu Alman profesör itiraf ediyor.

ALMAN PROFESÖR KARADENİZ YÖRESİNİ METEDİYORDU yazısı ilk önce Dalaman Gazetesi üzerinde ortaya çıktı.

AHLAKİ VE İNSANİ DEĞERLER ÇOK DEĞİŞTİ yazısı ilk önce Dalaman Gazetesi üzerinde ortaya çıktı.

Olay, Armutalan Mahallesi’nde akşam saatlerinde meydana geldi. Edinilen bilgiye göre, kablo tamiri yapmak isteyen T.P. isimli elektik ustası çatıya çıkmak için kullandığı merdivenden dengesini kaybederek düştü. Olayı görenler durumu 112 Acil Çağrı Merkezi’ne bildirdi. İhbar üzerine bölgeye sağlık, itfaiye ve polis ekipleri sevk edildi. Kısa sürede olay yerine gelen Muğla Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Daire Başkanlığı ekipleri yaralı ustayı düştüğü yerden çıkartarak sağlık ekiplerine teslim etti. Sağlık ekipleri tarafından da ilk müdahalesi yapılan T.P. ambulansla hastaneye kaldırılarak tedavi altına alındı.

Olayla ilgili soruşturma sürüyor.

Dengesini kaybederek düşen elektrik ustası yaralandı yazısı ilk önce Dalaman Gazetesi üzerinde ortaya çıktı.

“KIBRIS SEYAHATI VE İZLENİMLERİM” yazısı ilk önce Dalaman Gazetesi üzerinde ortaya çıktı.

BÖLGEMİZDE PAMUK EKİMİ NEDEN TERKEDİLDİ ? yazısı ilk önce Dalaman Gazetesi üzerinde ortaya çıktı.

İNSANOĞLU ÖMRÜ BOYUNCA NE YAPARSA YAPSIN KADERİNİN ÇİZDİĞİ YOLDA YÜRÜMEK ZORUNDADIR yazısı ilk önce Dalaman Gazetesi üzerinde ortaya çıktı.